محمد تقي المجلسي ( الأول )
102
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
همه عابد شويد چيزى بر پادشاهى او نمىافزايد با آن كه چنين است فرموده است كه اول صدقه بدست من مىآيد يعنى غرض از تصدق رضاى الهى است پس مىبايد كه شما را بر فقيران منتى نباشد و مىبايد كه رغبت شما در آن عظيم باشد چون خداوند شما مىگيرد و مىبايد كه هر چه نفيس تر باشد به او بدهيد و مىبايد كه غرضى به غير از رضاى او نداشته باشيد و در اين امر مبالغه شده است كه بعد از دادن از او بگيريد و ببوسيد و بر چشم گذاريد و به سايل دهيد كه گويا بدست او رسيده است كه چون از جهة رضاى او دادهايد گويا بدست او دادهايد . و بايد كه مطلقا اين ظواهر در خاطر كسى خطور نكند كه دغدغه كفر مىشود و اگر اعتقاد به اين ظواهر كند البته كافر است بلى محتمل است كه بد نباشد كه با خود گويد كه من نمىفهمم اين عبارات را كه مراد الهى از اينها چيست اگر معصوم نفرموده باشد يا نهايت ظهور نداشته باشد چنان كه در اينجا ظاهر است كه دست ديگر در ميان در نيامد مگر آن كه توجيه كند كه مراد از دست خدا دست فرشتگان است به نحوى كه جزم داشته باشد كه ظاهرش مراد نيست و اين توجيهات بر سبيل احتمال باشد اما كسى كه عارفست بلغت عرب و عجم مىداند كه امثال اين مجازات شايع است چنان كه مىگويند دست پادشاهان بالاى دستهاست و مراد ايشان قوت و شوكت است يا احسان و انعام ( و قال صلوات الله عليه الصّدقة باليد تقى ميتة السّوء و تدفع سبعين نوعا من انواع البلاء و تفكّ عن لحيي سبعين شيطانا كلَّهم يأمره ان لا يفعل ) ( 1 ) و در صحيح از عبد الله منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه تصدق بدست خود دادن نگاه مىدارد از مرگ بد و دفع مىكند هفتاد